ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025
ΚΥΡΙΑΚΗ Θ ΛΟΥΚΑ
Λουκά ιβ´ 16-21
Με την παραβολή του άφρονα πλουσίου, που ακούσαμε σήμερα, μας δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουμε για τον πλούτο. Το θέμα αυτό είναι επίκαιρο, μια και ο πλούτος είναι πάντα η μεγάλη θεότητα του κόσμου. Ενδιαφέρει λοιπόν να δούμε ποια είναι η πίστη και η διδασκαλία της Εκκλησίας για τον πλούτο. Όχι πώς σκέφτονται και τι κάνουν οι άνθρωποι, κι εκείνοι που λέγονται χριστιανοί, αλλά τι κηρύττει το Ευαγγέλιο και τι πιστεύει η Εκκλησία.
Κανένας δεν πρέπει να νομίσει πως η Εκκλησία αγνοεί σε τι καιρούς βρισκόμαστε και σε ποιους πάει να μιλήσει σήμερα. Είναι λοιπόν βέβαιο πως σχεδόν κανένας δε θα ακούσει τα λόγια του σημερινού Ευαγγελίου, μήτε πλούσιος, μήτε φτωχός. Γιατί σε αυτό το ζήτημα και οι πλούσιοι και οι φτωχοί συναντιούνται στο ίδιο σημείο, στη λα τρεία του πλούτου, στον προσκόλησή τους στον παρόντα βίο, σαν και αυτός μόνο να είναι ο κόσμος και η ζωή του ανθρώπου. Όλοι αγαπούν τον πλούτο! Οι πλούσιοι τον κατέχουν και αγωνιούν να μην το χάσουν, οι φτωχοί δεν τον έχουν και αγωνίζονται να τον αποκτήσουν. Είναι και κάποιοι που καταδικάζουν τάχα τον πλούτο, αλλά αυτοί δεν είναι ειλικρινείς, αυτοί στα αλήθεια δεν καταδικάζουν τον πλούτο, αλλά εχθρεύονται τους πλουσίους. Ο Χριστός στο Ευαγγέλιο δεν καταδικάζει μήτε δικαιώνει τα αγαθά του κόσμου, επισημαίνει μόνο τον κίνδυνο που διατρέχει από αυτά ο άνθρωπος. Γι αυτό λέει «προσέχετε και φυλάγεσθε από κάθε πλεονεξία.»
Στην παραβολή του άφρονα πλουσίου ο Ιησούς Χριστός δε μιλάει για τον πλούτο, αλλά για την πλεονεξία και την αφροσύνη ενός ανθρώπου. Ποτέ δε μιλάει για τα πράγματα, αλλά πάντα για τον άνθρωπο μέσα στα πράγματα. Και τον θέλει κυρίαρχο και εξουσιαστή των πραγμάτων και όχι δούλο και υποταγμένο σε αυτά. Όλα όσα έφτιαξε ο Θεός είναι φτιαγμένα, ώστε το καθένα να ανταποκρίνεται και να υπηρετεί στο σκοπό για τον οποίο έγινε. Μα ο άνθρωπος, με την κακή προαίρεσή του χαλάει και τον εαυτό του, χαλάει και τα πράγματα. Στα χέρια του ανθρώπου το σίδερο γίνεται αλέτρι για να οργώσει, μα γίνεται και μαχαίρι για να σφάξει. Στα χέρια του ανθρώπου και ο πλούτος είναι ένα μέσον για να ζήσει ή μια αιτία για να πεθάνει. Ανάλογα με τη γνώμη που έχει για τον πλούτο και με τη θέση που παίρνει απέναντι στα αγαθά της γης, ανάλογα με τα μέσα που μεταχειρίζεται, για να μαζέψει τον πλούτο και με τον τρόπο που τον κατέχει.
Αυτά ισχύουν και για τους πλουσίους και για τους φτωχούς. Γιατί ο άνθρωπος είναι πλεονέκτης, θέλει να αποκτήσει όλο και περισσότερα, πιστεύει πως όσα έχει είναι όλα δικά του και προορίζονται όλα για εκείνον. Ακόμα χειρότερα τα σχετίζει με την ψυχή του και τα ταυτίζει με τον εαυτό του. Φτάνει που είναι γεμάτες οι αποθήκες, τι άλλο τάχα χρειάζεσαι για να ζεις, να αναπαύεσαι, να τρως, να πίνεις, να ευφραίνεσαι. Ο Μέγας Βασίλειος στην περίφημη ομιλία του στον άφρονα πλούσιο σε μια στιγμή αναφωνεί, «Αν ήσουν χοίρος, τι άλλο θα έλεγες στην ψυχή σου;» Ο πλούτος είναι μεγάλος πειρασμός, πλούσιοι και φτωχοί για αυτόν πασχίζουν, όμως καθημερινά βλέπουμε ότι τόσο οι πλούσιοι όσο και οι φτωχοί, όταν πεθαίνουν δεν παίρνουν τίποτα μαζί τους. Όταν έρθει η ώρα να φύγουμε φεύγουμε ολωσδιόλου γυμνοί. Πιο δικό μας από το σώμα δεν υπάρχει, κι όμως κι αυτό φεύγοντας δεν μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας.
Το θέμα του πλούτου είναι πάντα από τα πιο μεγάλα και κρίσιμα, και μάλιστα στον καιρός μας. Απάνω σε αυτό δύσκολα πείθονται οι άνθρωποι γιατί δε θέλουν να πι στέψουν. Είναι φυσικό, γιατί πρώτα πιστεύει κανείς κι ύστερα πείθεται. Και αυτό είναι το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου, πετάει την πίστη, γιατί θέλει πρώτα να πεισθεί λογικά για ό,τι κηρύττει το Ευαγγέλιο. Ο κόσμος σήμερα ξεπέρασε δήθεν την απλότητα της ευαγγελικής διδαχής και οι άνθρωποι είναι σε θέση να οικοδομήσουν τη ζωή τους πάνω στην επιστήμη και την τεχνολογία. Συνηθίζουμε να λέμε πως ο καιρός μας περνάει κρίση. Αυτό είναι αλήθεια, πραγματικά ο καιρός μας περνάει κρίση. Και η κρίση είναι αυτή, ότι οι άνθρωποι πίστεψαν πως για να ζήσουν φτάνει να έχουν αφθονία από υλικά αγαθά. Όταν έχουν να φάνε και να πιούνε δεν τους χρειάζεται τίποτα άλλο.
Ο Ιησούς για να πει την παραβολή του άφρονα πλουσίου είπε πρώτα «δεν εξαρτάται η ζωή του ανθρώπου από την αφθονία των υπαρχόντων του». Με άλλα λόγια θα πει πως ο πλούτος είναι για τη ζωή του ανθρώπου, μα δεν είναι η ζωή του ανθρώπου. Ο Χριστός στο σημερινό Ευαγγέλιο μας ρωτάει: «Ολα αυτά που έχεις ετοιμάσει, σε ποιον τώρα θα ανήκουν;»
Ιερεύς Χρήστος Μ. Ψαριανός
