ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ
14/12/2025
Και οι τρεις προσκεκλημένοι του σημερινού μεγάλου και ιερού Δείπνου, αδελφοί μου, όπως μάς τους παρουσίασε ο Ευαγγελιστής Λουκάς, βρέθηκαν σε ένα κοινό σημείο σύμφωνοι. Στην απόρριψη της πρόσκλησης. «ἒχε με παρητημένον». Μη με περιμένεις…
Μα η σύμπτωση αυτή δεν ήταν τυχαία, ούτε και ανερμήνευτη. Το βαθύτερο αίτιο, που ερμηνεύει την απροθυμία και των τριών είναι κοινό. Ήταν κάποια προσκόλληση. Για τον πρώτο κάποιο κτήμα που αγόρασε, για τον δεύτερο τα πέντε ζευγάρια βόδια που πήρε και για τον τρίτο οικογενειακές υποχρεώσεις.
Οι καθημερινές τους δουλειές και υποχρεώσεις στάθηκαν εμπόδιο, που τους έφραξαν το δρόμο για το επίσημο δείπνο. Η προσκόλληση στα υλικά πράγματα ήταν η απατηλή πρόφαση, που τους εμπόδισε να νοιώσουν το βαθύτερο νόημα του «ἒρχεσθε, ὃτι ἢδη ἓτοιμά ἐστι πάντα». Στάθηκαν και οι τρεις αδύνατοι μπροστά στα εμπόδια. Αντάλλαξαν την λαμπρότητα του βασιλικού δείπνου με το χωράφι, τα βόδια, τις οικογενειακές υποχρεώσεις.
Όλες οι γενεές στο πέρασμα των χρόνων, έχουν να παρουσιάσουν τέτοια θύματα, που άφησαν τα ουράνια για τα επίγεια και πρόσκαιρα. Κάθε ημέρα, κάθε Κυριακή στρώνεται η πνευματική τράπεζα και καλεί ο Κύριος να μετάσχουν όλοι οι άνθρωποι στην θεία ευφροσύνη.
Το χωράφι όμως, το μαγαζί, το γραφείο, οι υποχρεώσεις της οικογένειας, κρατούν πολλούς μακριά από την Εκκλησία, από την μετάνοια, την εξομολόγηση και μάλιστα από το κατ’ εξοχήν δείπνο, την θεία Κοινωνία.
Η καθημερινή ζωή αδελφοί μου, με τα ποικίλα θέματά της, είναι κι αυτή τοποθετημένη από τον Θεό, όχι όμως για να γίνεται εμπόδιο στην πνευματική μας πορεία, ούτε για να την βρίσκουμε σαν δικαιολογία στην αδιαφορία μας.
Πως δικαιολογείται ο άνθρωπος όταν σπαταλά τόσες ώρες για άλλα θέματα ματαιοδοξίας και να μην έχει ούτε μία ώρα για να μετάσχει στο θείο Δείπνο; Πως οι καθημερινές μας υποθέσεις δεν γίνονται εμπόδια για τόσα άλλα θέματα και γίνονται μόνο για κάθε τι το πνευματικό;
Είναι όμως καιρός πια να αποφασίσουμε. Όχι άλλες δικαιολογίες. Να παραμερίσουμε τα όποια εμπόδια της καθημερινότητας που μάς κρατούν μακριά από τον Θεό και την Εκκλησία του. Η πνευματική μας ζωή, η μετοχή μας στα μυστήρια δεν πρέπει να εμποδίζεται από τα καθημερινά μας θέματα, όσο σημαντικά κι αν είναι. Όσο φροντίζουμε για τις ανάγκες του σώματος, ας φροντίζουμε τουλάχιστον άλλο τόσο για τις ανάγκες της ψυχής.
Το ουράνιο Δείπνο, μας προσφέρεται! Η θέση του καθενός μας παραμένει κενή. Είναι δική μας. Μόνο δική μας. Ας αφήσουμε στην άκρη προφάσεις και αστήρικτες δικαιολογίες. Οι «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» μας κρατούν έξω από την πραγματικότητα. Γι αυτό «Ὃσοι πιστοί προσέλθετε»…
π.Π.Μ.
