Αδελφοί μου εν Χριστώ,
Ακόμα η καρδιά μας είναι γεμάτη από τη λαμπρότητα και το βάθος της μεγάλης εορτής της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Στη μέση του ναού υψώθηκε ο Σταυρός, στολισμένος και τιμημένος, όχι απλώς σαν ξύλο, αλλά ως σημείο νίκης, θυσίας και αγάπης. Όμως η Εκκλησία μας δεν σταματά στην εξωτερική τιμή σήμερα, την Κυριακή μετά την Ύψωση, μας καλεί να περάσουμε από την προσκύνηση στην προσωπική συμμετοχή στο
μυστήριο του Σταυρού.
Στο σημερινό Ευαγγέλιο ο Κύριος μάς λέει με λόγια καθαρά: «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν, και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω μοι».
Αυτή δεν είναι μια ποιητική φράση, ούτε μια υπερβολή για λίγους εκλεκτούς. Είναι η ουσία της χριστιανικής ζωής. Ο Χριστός δεν μας ζητά μόνο να Τον θαυμάζουμε από μακριά, αλλά να Τον ακολουθήσουμε στο δρόμο του – δρόμο που περνά μέσα από την ταπείνωση, την υπακοή και την αγάπη μέχρι θυσίας.
Δεν σημαίνει να αρνηθούμε την προσωπικότητά μας ή να καταστρέψουμε τη χαρά της ζωής. Σημαίνει να απομακρύνουμε τον εαυτό μας από το κέντρο και να βάλουμε στο κέντρο τον Χριστό και τον πλησίον μας. Να πούμε «όχι» στον εγωισμό, στην υπερηφάνεια, στην αδιαφορία και «ναι» στην υπακοή στο θέλημα του Θεού, στην προσφορά, στην συγχώρηση.
Στην εποχή του Χριστού, ο σταυρός δεν ήταν διακοσμητικό σύμβολο, αλλά το πιο φρικτό όργανο καταδίκης. Ο λόγος Του είναι ριζοσπαστικός: να πάρουμε εμείς στα χέρια μας το όργανο του θανάτου μας και να Τον ακολουθήσουμε. Ο σταυρός μας μπορεί να είναι μια ασθένεια, μια αδικία,
μια θλίψη, ένας αγώνας κρυφός που κανείς άλλος δεν βλέπει. Μπορεί να είναι η καθημερινή μας υπομονή, η επιμονή μας στην προσευχή, η προσπάθεια να αγαπήσουμε όταν δεν είναι εύκολο.
Αλλά υπάρχει και ένα μυστήριο: όταν σηκώνουμε τον σταυρό μας μαζί με τον Χριστό, εκείνος παύει να είναι μόνο βάρος και γίνεται δρόμος σωτηρίας. Ο Κύριος μας θέτει το πιο αιχμηρό ερώτημα: «Τι ωφελείται άνθρωπος εάν κερδίσει τον κόσμον όλον και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού;»
Ο κόσμος μάς υπόσχεται κέρδη, επιτυχία, δόξα. Αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορεί να λυτρώσει την ψυχή μας. Η αληθινή ζωή βρίσκεται στο να τη χάσουμε για χάρη του Χριστού και του Ευαγγελίου. Είναι το παράδοξο της πίστης: όταν “χάνουμε” τη ζωή μας για Εκείνον, τότε την βρίσκουμε αληθινά.
- Όταν προτιμάς να συγχωρήσεις παρά να κρατήσεις κακία – σηκώνεις τον σταυρό σου.
- Όταν επιλέγεις την αλήθεια, ακόμη κι αν σε κοστίσει – σηκώνεις τον σταυρό σου.
- Όταν προσφέρεις χρόνο και αγάπη χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση
σηκώνεις τον σταυρό σου.
Αδελφοί μου, ο σταυρός δεν είναι απλώς μια δύσκολη στιγμή, αλλά μια συνεχής στάση ζωής: να είμαι μαθητής Του, σε όλα, κάθε μέρα. Σήμερα ο Κύριος μάς προσκαλεί όχι μόνο να Τον προσκυνήσουμε, αλλά να Τον ακολουθήσουμε. Να αγκαλιάσουμε τον σταυρό μας με πίστη, να περπατήσουμε μαζί Του ακόμη και όταν ο δρόμος είναι ανηφορικός. Και τότε, μαζί με τον πόνο, θα γνωρίσουμε και τη χαρά της Αναστάσεως.
Ας προσευχηθούμε να μας δίνει ο Θεός τη δύναμη να σηκώνουμε τον σταυρό μας, να Τον ακολουθούμε με εμπιστοσύνη, και να βρούμε στο τέλος όχι απλώς μια καλύτερη ζωή, αλλά την Αιώνια Ζωή.
Αμήν.
Αρχμ. Δ.Σ
